چرا استعدادیابی برای همه مردم ایران ضروری است؟

هنوز از بسیاری از پدرها و مادرها چنین جملاتی را میشنویم که: فرزندم استعداد مهندسی دارد، پسرم خیلی باهوشه، دخترم ساخته شده برای رشته پزشکی یا پسرم در درسهای حفظ کردنی نسبت به درسهای حل کردنی بهتر است.
این نظرات غیر علمی و بعضا نادرست عملا به جای استعدادیابی و پرورش آن به برچسب گذاری و محدودیت ابراز خلاقیت منتهی میشود.
استعدادیابی اصولی و علمی مثل فانوس دریایی، مسیر درست و چشم انداز موفقیت را برای فرزندان شما نمایان می کند.

 

 

با توجه به حجم عظیم دانش آموخته‌های دانشگاهی با استعداد و آماده برای اشتغال در ادارات دولتی و محدود بودن مشاغل در کشور، روز به روز بر آمار بیکاران دانش آموخته کشور افزوده می‌شود و این موضوع به علت ناکافی بودن اطلاعات قشر دانش آموخته در مورد استعدادهای خود و ایجاد اشتغال و درآمدزایی و کسب و کار فردی است. به گفته معاون آموزشی وزیر علوم در مقطع دکتری، 100 هزار دانشجو مشغول به تحصیل هستند که از این تعداد چهار هزار نفر جذب دانشگاه شده اند، با این فرض بیش از 20 هزار نفر دانش آموخته بیکار دکتری داریم . از ابتدای دهه 1390 شمسی، به یک باره موج عظیمی از فارغ التحصیلان بیکار فضای اجتماع را پر کرد. متولدین دهه‌های 60 و 70 به سن جوانی رسیده و نیازمند ورود به فضای کسب و کار هستند. این جوانان دوران دانشگاه خود را طی کرده و فارغ التحصیل شده‌اند و همگی به دنبال موقعیت کاری می گردند. جامعه و نظام اقتصادی کشور نمی‌تواند به یکباره پاسخگوی چنین حجم عظیمی از قشر تحصیل کرده باشد و برای آنها شغل ایجاد کند.

استعدادیابی را می تواند نوعی سرمایه‌گذاری طولانی مدت دانست که در طول مسیر زندگی با صرف انرژی کمتری افراد را به بازدهی بیشتر می‌رساند. متأسفانه در جامعه‌ ما بسیاری از افراد دیده می‌شوند که در یک سال، چندین شغل عوض می‌کنند در حالی که این وضعیت هیچ ربطی به رشته تحصیلی یا علاقمندی آنها ندارد! در حقیقت، خانواده‌ها در دوران کودکی با عدم شناخت درست از استعداد و توامندی کودک خود، نتوانستند او را در مسیر درست انتخاب قرار بدهند. استعدادیابی در افراد در حقیقت فقط یافتن توانایی آنها نیست بلکه کمک به پیدا کردن مسیر زندگی و شغل آینده آنهاست.

اکثر ما بلافاصله پس از شنیدن بحث استعدادیابی و پرورش استعدادها با انبوهی از ابزارها و پرسشنامه به عنوان تست استعدادیابی و آزمون شناسایی استعداد و پرسشنامه سنجش استعداد و موارد مشابه، مواجه می‌شویم. اگر چه نمی‌توان کاربرد آزمون استعدادیابی و تست‌های متعدد سنجش استعداد را به سادگی انکار کرد، اما شاید این نوع آزمون‌های استعدادیابی بیشتر برای مراکز رسمی (از مدارس گرفته تا واحد مدیریت منابع سازمان‌های بزرگ) جذاب باشند. در تجربه های شرکت های برتر در سطح دنیا ثابت گردیده که شناسایی استعداد متعلق به همه فرآیندهای توسعه منابع انسانی است و باید آن را به عنوان یک سیستم در جریان در هر یک از فرآیند های توسعه منابع انسانی نهادینه کرد . بنابراین با این دیدگاه استعدادیابی نیز سیستمی جهت شناسایی، استخدام، پرورش، ارتقاء و نگهداری افراد مستعد به منظور تحقق نتایج کسب و کار می باشد.

استعداد در فرهنگ‌های لغت به معنای «توانایی ویژه و طبیعی» و «ظرفیت دستیابی به موفقیت» تعریف شده و استعدادیابی موضوعی است که در دنیا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. استعدادیابی یعنی شناسایی افراد مستعد و هموار ساختن راهی برای عوامل موفقیت فرد تا رسیدن به قله افتخار. رینگر در تعریف کاربردی استعدادیابی اعتقاد دارد: استعدادیابی یعنی پیش بینی اجرا (عملکرد) از طریق سنجش ویژگی‌های جسمانی، روانی، اجتماعی و همچنین توانایی‌های تکنیکی.

دیدگاه استعداد ناب: هرانسان موجودی منحصربفرد در جهان هستی است که باید بداند از چه توانایی و استعداد نابی برخوردار است. هر انسان یک معدن طلاست که باید کشف، پایش و استخراج شود.

تقاضای رو به افزایش کارفرمایان برای جذب نیروهای ماهر از سویی و تمایل کارکنان برای تصاحب و در اختیار گرفتن مشاغل با ارزش از سوی دیگر، موجب شده است که نبرد و مبارزه‌ای شکل بگیرد که باید آن را جنگ استعدادها بنامیم. در این نبرد سازمان‌های موفق تلاش می‌کنند تا با به کارگیری رویه‌ها، برنامه‌ها و راهبردهای مناسب بتوانند استعدادهایی را که برای تداوم حیاتشان ضروری هستند، جذب و نگهداری کنند. بدین منظور، سازمان‌ها باید بدانند با چه نیازهایی در حال حاضر و در آینده رو به رو هستند تا بتوانند طبق آن استعدادهای بالقوه و بالفعل را از میان کارکنان شناسایی و یا به عبارت دیگر، قادر باشند بر استعدادها مدیریت کنند. پژوهش ها نشان می دهد که 51% از متخصصان منابع انسانی فعالیت‌های جانشین پروری و استعدادیابی را به خوبی نمی‌شناسند و فقط 21% از آنها این برنامه را به طور رسمی اجرا می‌کنند.

با توجه به موارد فوق و ضرورت استعداد یابی افراد مختلف آقای دکتر علیرضا حمزه‌ای متدولوژی استعداد ناب را طراحی و ابداع نمودند. ایشان در دوران دکتری مدیریت دانش، به موضوع سرمایه‌های انسانی و شیوه‌های استعداد ناب (Lean Talent) برای ایجاد مرکز استعدادهای دانشگاه صنعتی شریف پرداخته است.

ما به انسان های کمک می کنیم تا بهتر:


مراحل استعدادیابی در آکادمی استعداد ناب:

  • کشف: چهار بعد انسان (هوش، علاقه، شخصیت و توانمندی) از طریق جلسات مشاوره، گفتگو و تست مورد بررسی قرار می‌گیرد و در نهایت رئوس آنها مشخص می‌شود.
  • پایش: براساس رئوس شناسایی شده، چهار مرحله تأمل و بازنگری، تابلو طراحی، بازآفرینی و اقدام انجام می گیرد. در انتهای این مرحله فرد موفق به طراحی مدل کسب و کار خود می‌شود.
  • شکوفاسازی: افراد در فاز شکوفاسازی در استعداد ناب خود سرآمد و جهانی می‌شوند.
  • خلق ارزش از استعداد: افراد می‌توانند به تولید ثروت‌های مختلف اعم از اجتماعی، مالی و معنوی بپردازدند.

ویژگی‌های منحصر به فرد این دوره نسبت به دوره های دیگر

  • برگرفته از پیشرفته‌ترین متد‌های استعدادیابی جهان
  • استفاده از اساتید نخبه‌ای که موفق به ثروت آفرینی و اجرای تمامی مراحل استعداد ناب شده‌اند.
  • ارتباط با استعداد‌های نابی که سرآمد شده‌اند.
  • ارتباط با مراکز مختلف جهت پرورش استعداد و هوشمندی‌ها